Babyneedz
Babycoaching & Maatschappelijk werk

Welkom op de website van Babyneedz,
dé praktijk voor Babycoaching en Maatschappelijk Werk.
Heb je vragen of wil je graag een afspraak maken?
Stuur dan een email aan: info@babyneedz.nl
of bel naar: 06-41320382
Vanaf 23 maart 2017 ben ik met zwangerschapsverlof. Zoek je een babycoach, dan verwijs ik je graag door naar mijn collega Myriam.  Ze is bereikbaar op: 06-38611509 of via info@kleinenpuur.nl
Voor overige vragen aan  babyneedz kun je me mailen via info@babyneedz.nl.

Mijn Blog

By 793b86b71618c803318a09bbf8cf86fb9073f29b 08 Dec, 2016

  Ik wil jullie een kijkje geven in de manieren waarop een baby contact met je kan maken en ook hoe je als ouder/verzorger je tempo kunt afstemmen op het tempo van je baby .

Waarom is goed contact maken belangrijk?

Eigenlijk is het heel simpel. Wanneer je weet wat je baby nodig heeft kun je daarop anticiperen en kom je toe aan zijn behoeften, contact maken is hierin een hele belangrijke stap. Een baby voelt zich begrepen wanneer ouders ingaan op zijn pogingen tot contact. Daarnaast leer je elkaar nóg beter kennen wanneer je tijd neemt voor écht contact. Een baby voelt zich natuurlijk het meest gelukkig wanneer hij het gevoel heeft dat ouders hem begrijpen, aanvoelen en steunen.

Wat is nou écht contact met je baby en hoe maak je dit contact?

In mijn ogen is contact maken met je baby, dat je je volledig afstemt op de contactbehoeften van je baby. Een baby doet in zijn wakkere momenten veel pogingen tot het maken van contact. Bijvoorbeeld door geluidjes te maken (de baby wil je iets vertellen), door oogcontact te zoeken, door te huilen, door (als ze wat ouder zijn) naar je toe te tijgeren of kruipen, lichaamstaal te gebruiken, etc. Echter doordat we allemaal druk zijn met alles wat er om ons heen gebeurt zien we deze signalen niet altijd. Wil je contact maken met je baby, dan zal je dus je tempo hierop moeten aanpassen. Ga eens rustig zitten en hou je aandacht volledig bij je baby. Kijk eens of hij contact met je zoekt of zoek zelf eens contact met je baby (later meer over hoe je dit kunt doen).

Op welke manier nemen baby's contactinitiatieven?

Baby's doen op verschillende manieren pogingen tot het maken van contact. Bijvoorbeeld door geluidjes te maken. Hiermee willen ze altijd iets vertellen. Door naar je te lachen, door oogcontact te zoeken. Maar ook met bijvoorbeeld lichaamstaal. Een baby kan zich bijvoorbeeld naar je toewenden als hij je hoort, ziet of ruikt. Of als de baby al wat ouder is kan deze wijzen naar wat hij graag wil hebben. Ook hierbij blijft het van belang dat je hier als ouder op let en het tempo dus aanpast zodat je deze signalen ook kunt zien. Wanneer er niet gereageerd wordt op contactinitiatieven zal een baby gaan huilen, hier gaan dus vaak al verschillende contactpogingen aan vooraf.

En ken jij bijvoorbeeld de signalen die je baby geeft wanneer hij moe is? Gapen en wrijven in de oogjes zijn natuurlijk hele duidelijke signalen, maar een vermoeide baby wend ook zijn hoofdje af vaak in combinatie met een vuistje langs zijn gezicht. Hiermee communiceert je baby dat het spel nu klaar is en hij op zoek is naar rust. En daarnaast kan een baby die (over)vermoeid is ook hele drukke bewegingen laten zien. Zwaaien met armpjes en blijven trappelen met de beentjes.

Let hier maar eens op wanneer je baby in de box onder een mobiel ligt, of onder een babygym. Ze zijn in het begin te klein om hier zelf onder uit te kruipen. Wanneer een baby hier genoeg van heeft zie je het afwenden van het hoofdje. Wanneer je daar niet adequaat op reageert zal je baby overprikkeld raken en daardoor heel druk gaan bewegen. En een overprikkelde baby komt weer moeilijker in slaap. Door te kijken naar je baby kun je heel veel over zijn/haar behoeften leren en daar kun je vervolgens op anticiperen, met als gevolg een tevreden baby.  

Baby's laten dus zelf al van alles aan ouders/verzorgers zien. Doordat het tempo van volwassenen vaak veel hoger ligt is het dus van belang hier heel bewust van te zijn. Anticipeer je goed op wat een baby je wil vertellen, dan zal je zien dat je baby ook minder zal gaan huilen. Dit maakt het voor jullie beide mogelijk om (nog) meer van elkaar te kunnen genieten.

Hoe sluit je aan bij het tempo van de baby en waar moet je dan op letten?

Het tempo van een baby ligt véél lager dan dat van onszelf. Informatie wordt langzamer verwerkt en daardoor duurt ook een reactie teruggeven langer. Het is dus van belang hierop te anticiperen om zo goed aan te sluiten bij het tempo van je baby. Dat doe je door te kijken en de tijd te nemen voor het contact. Als je bijvoorbeeld tegen je baby praat, ben daarna dan even stil om te zien of je baby dit ook gehoord heeft. Een voorbeeld :

Stel je eens voor dat je verkouden bent en dat iemand plots naar je toeloopt en onaangekondigd jou neus poetst. Dan sta je toch even versteld van wat er gebeurt en je schrikt er waarschijnlijk ook nog eens van, want je was er niet op voorbereid. Ga nu eens even na hoe jij dit bij je baby doet wanneer deze verkouden is en de hele dag een loopneusje heeft. Maak jij contact met je baby voordat je het neusje poetst? Of loop je erop af met een tissue en poets je de neus schoon? Wat je vaak ziet is namelijk dat baby's het heel vervelend vinden dat het neusje gepoetst wordt. Maar dat is natuurlijk niet vreemd als dit geheel onaangekondigd gebeurt. Hoe kun je dit in de praktijk nou goed aanpakken: In eerste instantie probeer je contact te maken met je baby door te benoemen dat je ziet dat deze een vies neusje heeft. 'Ik zie dat je een vies neusje hebt'. Vervolgens kijk je (tempo!) of je baby dit berichtje heeft gehoord. Wordt jou poging tot contact beantwoord? Dit zal bijvoorbeeld te zien zijn aan dat de baby oogcontact met je maakt. Is dit oogcontact er en lacht je baby bijvoorbeeld naar je, dan mag je ervan uit gaan dat je berichtje goed ontvangen is. Vervolgens laat je éérst de tissue zien, let er daarbij op dat je baby ook naar de tissue kijkt. Zie je dat je baby dit doet dan kun je dat ook benoemen. 'Ik zie dat je de tissue gezien hebt'. En dan kun je de vervolgstap aankondigen door te zeggen dat je nu even het neusje zult gaan poetsen. Kijk ook hier weer of je baby dit gehoord heeft alvorens je daadwerkelijk het neusje gaat poetsen. Tijdens/na het schoonpoetsen kun je benoemen dat het neusje nu weer schoon is en dat je baby nu weer lekker verder mag gaan spelen/eten/etc.

Het mag dus duidelijk zijn dat het van belang is dat je ook kijkt of je baby je berichtjes ontvangen heeft, voordat je ze gaat uitvoeren. Buiten dat je het tempo aanpast op dit van je baby, is het ook van belang dat je je tempo aanpast in het kijken naar je baby. Pas dan zie je ook de signalen die je baby geeft. Zorg dat je aandacht volledig bij je baby is en niet bij de geluidjes van je mobieltje, de muziek op de radio, de hond van de buren die blaft, etc. Oefening baart kunst! Contact maken en afstemmen kan op heel veel momenten. Tijdens het spelen, maar ook tijdens het verschonen, het naar bed brengen, etc.

Wat je in het bovenstaande voorbeeld terugziet zijn een aantal zaken. Als ouder mag je leiding geven in het contact. Jij bent hierbij verantwoordelijk voor de communicatie. Als volwassenen kun jij je tempo aanpassen op dat van de baby. Andersom kun je dit nog niet terugverwachten.

Het initiatief tot het maken van contact kunnen jullie beide doen. Nu was het de ouder die het initiatief nam omdat deze een vies neusje zag, maar het had natuurlijk ook zo kunnen zijn dat de baby in het voorbeeld zelf al contact zocht met de ouder omdat ze last had van een vies neusje.

Vervolgens volgen ouders en baby elkaars initiatief. Dit betekend dat je goed en aandachtig kijkt naar wat de baby jou wil vertellen (heeft ze gezien dat de tissue er is). De baby zal ook na elk contactinitiatief kijken of jij dit hebt ontvangen. Heeft een baby signalen gegeven die je gemist hebt, dan zal de baby uiteindelijk gaan huilen om het je duidelijk te maken.

Met het voorbeeld wil ik ook laten zien dat een beurtverdeling belangrijk is. Echte interactie wil zeggen dat je geen monoloog voert maar dat je de ruimte krijgt en geeft om op elkaar te reageren. Neem dus de tijd om elkaars reactie af te wachten.

Probeer nu je al het bovenstaande gelezen hebt eens te kijken naar het contact met je baby. Hoe is jou tempo en sluit dit aan bij het tempo van je baby? Hoe reageert je baby op jou pogingen tot het maken van contact? En reageer jij vervolgens op de contactinitiatieven van je baby? En als je het al een aantal keren hebt aangekondigd/geoefend; is je baby nu rustiger wanneer, na aankondiging en bevestiging, je haar bijvoorbeeld uit bad tilt?

Ben je er wel van bewust dat het bovenstaande tijd nodig heeft om het jezelf aan te leren. Door te gaan oefenen met het contact maken met je baby kun je je in eerste instantie bewust worden van het tempo. Door dit aan te passen kom je vervolgens al een heel eind!

 
Share by: